De reden

Maandag 16 november 2015, 10.00 uur.

Gesprek met consulent werk van de gemeente Smallingerland. Dit naar aanleiding van het opeens beëindigd zijn van mijn “re-integratie traject” bij de firma Pauropus in Drachten. Zomaar, op een ochtend, ik mocht weer naar huis….nou ja, zomaar….er ging wel wat aan vooraf.

Het begon wat te wringen met Pauropus nadat ik gevraagd was om met een aantal mede te re-integreren personen (de re-integranten)  naar de vestiging van Pauropus in Zwolle te rijden omdat er geen chauffeur was. Er diende daar bij de Campus Windesheim geschoffeld te worden. Leek me wel leuk om dat eens mee te maken. Dus mee, oude broek en schoenen aan en ook wat mee schoffelen. Opeens zie ik daar een busje van de firma Donkergroen uit Hoogeveen. Een hoveniersbedrijf. Deze spraken kort met de medewerkers/re-integranten van Pauropus Zwolle, wat instructies over uit te voeren werkzaamheden. Navraag leerde me dat ik stond te schoffelen aan een opdracht van Donkergroen. Dat dit geen positieve invloed had op mijn werktempo voor de rest van de dag mag duidelijk zijn….het was een mooie zonnige dag. De natuur was op zijn mooist. ( ik kan moeilijk schrijven dat de studentes er heerlijk bij liepen )

Pauropus Zwolle fungeerde als onderaannemer van een opdracht gegund aan Donkergroen. Had zelf onvoldoende bijstandsgerechtigden en criminelen, dus die huurde weer bijstandsgerechtigden in van Pauropus Drachten. Dus Pauropus verdient, Donkergroen verdient, maar de bijstandsgerechtigde werkt met behoud van uitkering…..

Veel geleerd die dag. Over de bijstandsgerechtigde als verdienmodel.

Een paar dagen later moest ik bij de vestigingsmanager van Pauropus in Drachten verschijnen : ik kon wel werkschoenen krijgen, werkkleding en vaker met de groep op stap. Schoffelen. Lichamelijk werk zou goed voor me zijn. Mijn idee was dat dat goed was voor de vestigingsmanager, want dan kon hij aan mij verdienen, iets wat tot dusver niet zo erg gelukt was 🙂

Geweigerd. De vestigingsmanager maar eens gevraagd of hij ook op de hoogte was met de participatiewet en lokale participatieverordening. Dat was hij niet…. Toch merkwaardig dat een bedrijf welke ingeschakeld is om het participeren uit te voeren niet op de hoogte is van wat hieromtrent is vastgelegd. Een van de mooie zaken in de lokale verordening is de volgende tekst die ik maar even copy paste doe ( artikel 2 ) :

Deze verordening richt zich op het bieden van ondersteuning aan belanghebbenden die tot de doelgroep behoren bij het participeren op het voor de individuele belanghebbende hoogst haalbare niveau

Op het voor de individuele belanghebbende hoogst haalbare niveau….en dat zou dan schoffelen zijn ? Oh ja, ik heb HBO, ben productiemanager geweest, 500 man personeel, onlangs uitgerekend dat er 150 miljoen euro omzet per jaar was, misschien ook wel 200 miljoen, maakt niet uit, is ook niet belangrijk, maar schoffelen het hoogst haalbare ? Niet dus. Dus gemotiveerd geweigerd. Overigens ligt bij meer mensen het hoogst haalbare op een ander niveau dan schoffelen. Je wilt niet weten wat er aan talent rondliep met een schoffel in de hand.

Sinds die tijd was er frictie. Ik deed mijn eigen dingen, maar bracht dus niet het extra geld in het laatje voor Pauropus. Het ophangen van een mededeling uit de openbare Cliëntenraad, over een percentage voor jezelf van het bedrag dat je met tijdelijk of deeltijd werk verdiende, was de directe aanleiding om afscheid van Pauropus te nemen. En er waren wel wat meer zaken geweest en er zou nog iets volgen 🙂

Dus naar de consulent. Vervolg traject : ik mag 4 weken productie werk doen voor Flexwork ( schijnen in Leeuwarden te zitten, de reputatie is hun inmiddels via de tamtam vooruit gesneld, niet best ). Laten zien dat ik een goede werknemer ben. En dan is er een (kuch) intentie dat ik daar een contract krijg.

Het wordt nu echt leuk. Reden om te gaan bloggen. Tot nu toe viel het nog wel mee, ondanks 5 beroepsschriften die nu in januari voor de rechtbank komen. Daarover later meer. Maar denk in het kader van productiewerk en de echte intentie om me een baan aan te bieden, ook aan het feit dat ik nu sollicitatie afwijzingen krijg, op hogere functies, van “overgekwalificeerd”. Productiewerk maakt me niks uit, maar dan wel tegen een echt salaris, volgens CAO, met opbouw WW-rechten etc., maar niet tegen behoud van uitkering….

In afwachting van hetgeen gaat komen. Oh ja, de consulent zei al dat ik in bezwaar mocht gaan, hij kent me al. Is op zich geen slechte, alleen moet ook doen wat hem opgedragen wordt.

Tenslotte nog even over de criminelen, eerder genoemd. Geen zware jongens (meisjes), maar lichte zaken afgehandeld met taakstraf. Taakgestraften en bijstandsgerechtigden worden door Pauropus beide als verdienmodel gebruikt, en voeren schouder aan schouder dezelfde werkzaamheden uit. Papierprikken, schoffelen. Voor de buitenwacht is er geen verschil. Een bijstandsgerechtigde is daarmee feitelijk een langdurig taakgestrafte ! Ontoelaatbaar ! Schandelijk !

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s